1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer>

عمومی - روابط عمومی

 

 

در هر جامعه‌اي برخي اعتقادات و باورهاي غلط وجود دارد كه هيچ مبناي علمي، عقلي و يا مذهبي ندارد و معمولا افراد تحصيل‌نكرده بيشتر به آن عقيده دارند.

اين باورها و اعتقادات درهر زمينه‌اي زياد است ليكن ما چند باور غلط عمده در زمينه اعصاب و روان و درمان‌هاي دارويي بيماري‌هاي اعصاب و روان را بيان مي‌كنيم.


معمولا اگر ما كلمه اختلال اعصاب و روان را بشنويم ناخودآگاه نوع شديد آن مانند كسي كه با خود حرف مي‌زند، با خود مي‌خندد و يا با ظاهري ژوليده در خيابان بي‌پروا راه مي‌رود در ذهنمان تداعي مي‌شود، اين درحالي است كه اختلالات اعصاب و روان طيف گسترده‌ي دارد و از خفيف‌ترين نوع به صورت عصبانيت و پرخاشگري مكرر با دوستان ، افراد ، خانواده و يا ... بروز كرده تا شديدترين نوع كه علائم آن گفته شد، پس منطقي نيست كه اگر فردي به روانپزشك يا پزشك عمومي مراجعه كرد و داروي اعصاب براي وي تجويز شد، او را فردي داراي اختلال عقل تلقي كنيم.

يك اضطراب قبل از امتحان نيز اگر منجر شود فردي كه نمره خوبي كسب مي‌كند، دائما در ترس باشد اختلال بيماري اعصاب و روان (اضطراب) تلقي مي‌شود. يا دانش‌آموزي كه دچار افت تحصيلي شده، غيبت مكرر از مدرسه و دلتنگي مكرر دارد يا بي‌حوصله بوده و رفت و آمد با افراد ناباب را شروع كرده مي‌تواند نشان‌دهنده نوع ديگر از بيماري اعصاب و روان (افسردگي) باشد.

نگرش‌هاي غلط در جامعه ما موجب شده اگر فردي احساس كند دچار اضطراب، افسردگي، پرخاشگري و يا احساس سيري از زندگي شده، از ترس حرف‌هاي ديگران به پزشك مراجعه نكند و يا از رفتن به مراكز مشاوره دچار شرم، ترس يا خجالت افزون شود و اين در صورتي است كه اگر اختلالات و بيماريهاي اعصاب و روان را به موقع درمان كنيم، فرد دچار مشكل بعدي نخواهد شد چرا كه اگر فردي تعادل اعصاب و روانش بهم مي‌خورد ممكن است در شغل، تحصيل، خانواده يا اجتماع دچار سرخوردگي و مصيبت‌هاي بعدي شود.

هرچند ما عادت كرده‌ايم به نوعي حالات رواني خود را توجيه كرده و از اين كه فكر كنيم دچار اختلال اعصاب و روان شده‌ايم تا حد ممكن فرار كنيم.

باور غلط ديگر در خصوص مصرف داروهاي اعصاب و روان است؛ به طوري كه فكر ‌كنيم اگر كسي داروي اعصاب و روان بخورد، تا آخر عمر بايد آنرا مصرف كند و يا اينكه داروهاي اعصاب و روان اعتيادآوراست. متاسفانه اين تصور غلط موجب شده كه اگر پزشك براي فردي كه نياز به داروهاي اعصاب و روان دارد، تجويز كند او از خوردن دارو خودداري كرده يا آنرا نامرتب مصرف كند و يا زودتر از موقع و طول درماني كه پزشك توصيه نموده، دارو را قطع كند؛ بهرحال تداوم غيرصحيح دراين زمينه مي‌تواند عوارض زيادي براي فرد داشته باشد. چرا كه هيچ فردي از بيماري اعصاب و روان مصون نيست اگرچه نداند يا باور نكند و هيچ داروي اعصاب و روان اعتيادآور نيست مگر داروهاي خواب‌آور، آن هم اگر زير نظر پزشك مصرف نشود.

منبع : سايت ايران سلامت

نويسنده : دكتر حسن ذبيحي اردستاني، متخصص بهداشت روان